Zrównoważony rozwój w łańcuchu dostaw jest ważnym kryterium decyzyjnym dla gmin, dostawców i operatorów sieci. Rury z tworzyw sztucznych mają ogólnie bardzo dobry bilans środowiskowy, zwłaszcza w porównaniu z innymi materiałami. Przegląd recyklingu, materiałów biobazowych i deklaracji środowiskowych produktu (EPD), które oceniają cały cykl życia produktu.
W wielu obszarach, takich jak zaopatrzenie w wodę, odprowadzanie ścieków czy budownictwo, rury z tworzyw sztucznych są dziś niezastąpione. Niemniej jednak, ze względu na ich pochodzenie kopalne i potencjalne obciążenie środowiska, znajdują się w centrum dyskusji o zrównoważonym rozwoju. Jednocześnie rury z tworzyw sztucznych są już dziś bardziej zrównoważone, niż sugeruje ich reputacja.
©istockphoto.com_Vadimborkin
| © envato.com / Anna Ostanina |
Recykling w produkcji rur z tworzyw sztucznych
egeplast przetwarza głównie termoplastyczne tworzywo sztuczne – polietylen i w 100% ponownie wykorzystuje odpady powstające wewnętrznie podczas uruchamiania i wyłączania linii produkcyjnych. W ten sposób każdy gram tworzywa sztucznego staje się ostatecznie rurą, a żaden materiał nie jest marnowany.
Udział zakupionych materiałów pochodzących z recyklingu jest niewielki, ponieważ – ze względu na bardzo długi okres użytkowania rur z tworzyw sztucznych – po prostu niewiele ich wraca. Rury z tworzyw sztucznych spełniają swoje zadanie przez bardzo długi czas i nie ma
powodu, aby je wymieniać.
Zasadniczo, dostępne na rynku termoplastyczne recyklaty tworzyw sztucznych mogą być bez problemu wprowadzane do procesu przetwórczego i przetwarzane na nowe rury. Jednakże jakość tych materiałów pochodzących z recyklingu nie jest porównywalna z jakością materiałów pierwotnie użytych. Dlatego materiały pochodzące z recyklingu nie są obecnie stosowane do rur ciśnieniowych ani nawet rur do wody pitnej, lecz są wykorzystywane jedynie w obszarze bezciśnieniowego odprowadzania ścieków, zarządzania wodami opadowymi oraz ochrony kabli.
Istniejące podejścia do recyklingu
Obecnie istnieje kilka metod recyklingu tworzyw sztucznych:
Recyklaty pokonsumenckie (PCR):
Ponowne wykorzystanie tworzyw sztucznych z odpadów domowych (np. z opakowań) w produkcji rur
Recyklaty poprzemysłowe (PIR):
Wykorzystanie odpadów przemysłowych, np. pozostałości produkcyjnych z własnej produkcji
Struktury wielowarstwowe:
Wykorzystanie recyklatu w rdzeniu rur, podczas gdy warstwa zewnętrzna składa się z nowego materiału (dla wymagań higienicznych lub technicznych)
Rozróżnia się recykling chemiczny i fizyczny.
W chemicznym recyklingu polimery są rozkładane na poziomie molekularnym na
ich podstawowe składniki chemiczne.
Po rozłożeniu mogą być ponownie wykorzystane do produkcji nowych tworzyw sztucznych, które mają jakość pierwotnego materiału. Niestety, recykling chemiczny jest bardzo energochłonny i kosztowny.
Natomiast w przypadku recyklingu fizycznego struktura chemiczna pozostaje nienaruszona.
W tej formie recyklingu tworzywa sztuczne są rozdrabniane, a następnie ponownie przetwarzane, tak aby w przyszłości można było wytłaczać z tego materiału nowe rury. egeplast wykorzystuje recykling mechaniczny własnych recyklatów poprzemysłowych, aby sprostać odpowiedzialności ekologicznej i pracować w sposób bardziej oszczędny pod względem zasobów.
Zrównoważony rozwój w centrum uwagi
Ponadto istnieją podejścia, aby materiał bazowy dla naszych rur, polietylen, był wytwarzany nie z surowców kopalnych, lecz z surowców odnawialnych. Te tak zwane
Ponieważ bioplastiki, które różnią się od materiałów opartych na paliwach kopalnych jedynie pochodzeniem, a nie jakością, są dostępne tylko w ograniczonym zakresie, ustanowiono podejścia oparte na bilansie masowym, dzięki czemu producent może dokładnie udokumentować, który klient otrzymuje jaki surowiec:
Za pomocą systemu bilansu masowego księgowo śledzi się, ile zrównoważonego surowca zostało użyte. Część wyprodukowanych z tego polimerów może być deklarowana jako „certyfikowane ISCC PLUS” – zgodnie z udziałem wykorzystanych zrównoważonych surowców.
Produkt końcowy nie jest fizycznie oznaczany, lecz zrównoważony udział jest rozdzielany obliczeniowo za pomocą systemu bilansu masowego. Umożliwia to wykorzystanie również zrównoważonych surowców, bez konieczności dostosowywania procesu produkcyjnego. Certyfikowany udział jest dokumentowany, aby umożliwić weryfikowalną i przejrzystą komunikację dotyczącą zrównoważonego rozwoju z klientami.
Większa przejrzystość dzięki EPD
To, jak zrównoważone są różne produkty budowlane, może zależeć nie tylko od surowca, ale także w dużej mierze od produkcji. Czy wykorzystywana jest zielona energia? Czy istnieją zamknięte obiegi wody chłodzącej itp.? Te aspekty można obiektywnie porównać za pomocą etykiet środowiskowych, takich jak EPD.
Wartości zrównoważonego rozwoju EPD, w przeciwieństwie do innych certyfikacji, opierają się nie tylko na produkcji, ale odnoszą się do całego cyklu życia produktu. Ta ustandaryzowana procedura umożliwia klientowi końcowemu łatwe porównanie, aby móc uwzględnić zrównoważony rozwój w procesie decyzyjnym.
