Om de glasvezeluitbreiding bij aanleg op verminderde diepte, d.w.z. bij een aanleg boven de regeldiepte of boven het planum, uniform te regelen, werd op 28-07-2023 de DIN-norm 18220 “Sleuf-, frees- en ploegprocedures voor de aanleg van leidinginfrastructuren en glasvezelkabels voor telecommunicatienetwerken” gepubliceerd. Dipl.-Ing. Meinolf Rameil, Technisch Directeur bij Tracto-Technik, licht in een expertinterview met Dr.-Ing. Thorsten Späth, Hoofd egeplast-Productmanagement, de voor- en nadelen van de nieuwe norm toe.
De nieuwe DIN-norm 18220 wordt door de branche weliswaar in principe verwelkomd, maar door sommigen ook kritisch beoordeeld. Want hoewel een norm voor de inbegrepen bijzondere vormen van de open bouwwijze zeker zinvol en belangrijk is, blijft de vraag naar de sleufloze procedures open. Dipl.-Ing. Meinolf Rameil, Technisch Directeur bij Tracto-Technik, heeft in het gesprek met Dr.-Ing. Thorsten Späth, Hoofd egeplast-Productmanagement, duidelijk stelling genomen over het onderwerp.
Thorsten Späth: Heel algemeen: Hoe beoordeelt u de DIN 18220?
Meinolf Rameil: In principe is het juist en belangrijk om de in de DIN 18220 genoemde bijzondere procedures van de open bouwwijze te normeren. Dit is de basisvoorwaarde om deze alternatieven voor de klassieke open bouwwijze tot stand van de techniek te laten worden. Het grote mankement van de norm is echter dat het gehele gebied van de sleufloze procedures geen aandacht krijgt. Hierdoor wordt een belangrijke kans gemist om deze moderne en voor de glasvezeluitbreiding zeer geschikte procedures vaker dan vandaag in te zetten.
Denkt u dat het niet vermelden van de sleufloze procedures zich negatief zal uitwerken op hun rol binnen de glasvezeluitbreiding?
Ja, ik denk dat men de norm zo zou kunnen opvatten dat alleen de daar vermelde procedures als alternatief voor de open sleuf mogen worden ingezet.
Sleufprocedures bieden ten opzichte van de traditionele open bouwwijze met graafmachine-inzet voordelen en horen dienovereenkomstig in een dergelijke norm thuis. Maar waarom blijven de sleufloze procedures ongeregeld? Vaak zijn ze niet alleen vanuit economisch, maar vooral ook vanuit ecologisch oogpunt te verkiezen. Een norm die deze moderne procedures buiten beschouwing laat, bewijst het doel van de snelle, kostenefficiënte en vooral duurzame glasvezeluitbreiding een slechte dienst.
Hoe groot schat u de invloed of het belang van deze norm binnen dit complexe themageheel in?
Ik ga er niet van uit dat het niet opnemen van de sleufloze procedures in de DIN 18220 directe gevolgen zal hebben voor de inzet van deze procedures. Wat ik echter wel degelijk realistisch acht, is een zekere mate van marktverstoring – hierbij onderstel ik natuurlijk geen opzet.
Maar de norm zal door politiek en verbanden op korte termijn sterk in de belangstelling komen. Voor gemeenten en telecommunicatiebedrijven zullen er – terecht – scholingsaanbiedingen en uitgebreide informatiemogelijkheden komen. Als resultaat zullen de in de DIN 18220 genormeerde procedures automatisch vaker worden aanbesteed en ingezet. Omgekeerd betekent dat voor de sleufloze procedures een nadeel.
Daarbij zou in uw ogen de tegenovergestelde ontwikkeling moeten worden nagestreefd?
Geen vraag. Sleufloze bouwprocedures, bijvoorbeeld de horizontale spoelboormethode of de aardraket, zouden bij de aanleg van glasvezelnetwerken veel vaker moeten worden ingezet. We hebben in dit gebied oplossingen nodig waarbij de belasting van het oppervlak boven het kabeltracé minimaal is. Natuur, mensen, woongebieden, wegverkeer, winkels en bedrijven – sleufloze procedures minimaliseren de belemmeringen en staan voor korte bouwtijden, geringe ruimtebehoefte en kostenefficiënte uitvoering.
Hoe had de norm er in uw ogen uit moeten zien?
Naar mijn mening ligt de noodzaak van een uitgebreide normenfamilie voor de hand. Zo zouden alle alternatieve aanlegmethoden kunnen worden afgedekt – ook op regeldiepte.
U spreekt de regeldiepte aan. Ziet u nadelen in de aanleg op verminderde diepte?
Ondanks haar voordelen is ook de aanleg op verminderde diepte een massieve ingreep in een voorheen intacte infrastructuur. Deels verstrijken na afronding van de bouwwerkzaamheden slechts enkele maanden voordat de negatieve gevolgen duidelijk worden. Naast vorstschade behoren ook niveauveranderingen of bodemverschuivingen van het weglichaam tot de bekende problemen.
Voor de aangelegde glasvezelkabels betekent de geringe diepteligging dan een voortdurend gevaar voor beschadigingen. Later volgende andere bouwopdrachten vereisen verhoogde inspanningen, deels kan zelfs een heraanleg noodzakelijk worden. Bovendien ontbreekt een uitgebreid leidingkataster voor documentatie van de exacte ligging van de glasvezelleidingen, waardoor het gevaar voor schade of netuitval toeneemt.
Bron: Duurzaamheid
