Om de glasvezeluitrol in ondiepe Verlegung, d.w.z. bij een Verlegung boven de standaarddiepte of boven het grondvlak, uniform te regelen, werd op 28.07.2023 de DIN-norm 18220 “Trenching-, frees- en ploegmethoden voor het leggen van lege buisinfrastructuren en glasvezelkabels voor telecommunicatienetwerken” gepubliceerd. Dipl.-Ing. Meinolf Rameil, Technisch Directeur bij Tracto-Technik, licht in een expertinterview met Dr.-Ing. Thorsten Späth, Hoofd egeplast Productmanagement, de voor- en nadelen van de nieuwe norm toe.
De nieuwe DIN-norm 18220 wordt door de branche in principe verwelkomd, maar door sommigen ook kritisch beoordeeld. Want hoewel een norm voor de inbegrepen speciale vormen van open bouwmethoden zeker zinvol en belangrijk is, blijft de vraag naar graafloze methoden open. Dipl.-Ing. Meinolf Rameil, Technisch Directeur bij Tracto-Technik, heeft in gesprek met Dr.-Ing. Thorsten Späth, Hoofd egeplast Productmanagement, duidelijk stelling genomen over het onderwerp.
Thorsten Späth: In het algemeen: hoe beoordeelt u DIN 18220?
Meinolf Rameil: In principe is het juist en belangrijk om de in DIN 18220 genoemde speciale procedures voor open bouwmethoden te standaardiseren. Dit is de basisvoorwaarde om deze alternatieven voor de klassieke open bouwmethode tot de stand der techniek te laten worden. Het grote nadeel van de norm is echter dat het hele gebied van graafloze methoden niet in aanmerking wordt genomen. Daardoor wordt een belangrijke kans gemist om deze moderne en voor de glasvezeluitrol zeer geschikte methoden vaker dan vandaag in te zetten.
Denkt u dat het niet vermelden van de graafloze methoden een negatief effect zal hebben op hun rol binnen de glasvezeluitrol?
Ja, ik denk dat men de norm zo zou kunnen opvatten dat alleen de daarin genoemde methoden als alternatief voor de open bouwput mogen worden gebruikt.
Trenching-methoden bieden voordelen ten opzichte van de traditionele open bouwmethode met graafmachines en horen daarom thuis in zo’n norm. Maar waarom blijven de graafloze methoden ongeregeld? Vaak verdienen ze niet alleen uit economisch, maar vooral ook uit ecologisch oogpunt de voorkeur. Een norm die deze moderne methoden buiten beschouwing laat, bewijst het doel van snelle, kosteneffectieve en vooral duurzame glasvezeluitrol een slechte dienst.
Hoe groot schat u de invloed of het belang van deze norm in binnen dit complexe themagebied?
Ik ga er niet van uit dat het niet opnemen van de graafloze methoden in DIN 18220 directe gevolgen zal hebben voor het gebruik van deze methoden. Wat ik echter wel realistisch acht, is een zekere mate van marktverstoring – hier veronderstel ik natuurlijk geen opzet.
Maar de norm zal op korte termijn sterk in de belangstelling komen te staan door politiek en brancheverenigingen. Voor gemeenten en telecommunicatiebedrijven zullen er – terecht – trainingen en uitgebreide informatiemogelijkheden komen. Als gevolg daarvan zullen de in DIN 18220 genormeerde methoden automatisch vaker worden voorgeschreven en toegepast. Omgekeerd betekent dit een nadeel voor de graafloze methoden.
Zou in uw ogen de tegenovergestelde ontwikkeling moeten worden nagestreefd?
Geen twijfel. Graafloze bouwmethoden, bijvoorbeeld horizontaal gestuurd boren of de grondraket, zouden veel vaker moeten worden gebruikt bij de aanleg van glasvezelnetwerken. We hebben op dit gebied oplossingen nodig waarbij de belasting van het oppervlak boven het kabeltracé minimaal is. Natuur, mensen, woonwijken, wegverkeer, winkels en bedrijven – graafloze methoden minimaliseren de overlast en staan voor korte bouwtijden, weinig ruimtebeslag en kosteneffectieve uitvoering.
Hoe had de norm er volgens u uit moeten zien?
Naar mijn mening ligt de noodzaak van een uitgebreide normenfamilie voor de hand. Zo zouden alle alternatieve legmethoden kunnen worden gedekt – ook op standaarddiepte.
U noemt de standaarddiepte. Ziet u nadelen in de ondiepe Verlegung?
Ondanks de voordelen is ook de ondiepe Verlegung een grote ingreep in een voorheen intacte infrastructuur. Soms duurt het slechts enkele maanden na voltooiing van de werkzaamheden voordat de negatieve effecten duidelijk worden. Naast vorstschade behoren ook niveauveranderingen of bodemverschuivingen van het weglichaam tot de bekende problemen.
Voor de gelegde glasvezelkabels betekent de geringe diepte dan een voortdurend gevaar voor beschadigingen. Latere andere bouwwerkzaamheden vereisen verhoogde inspanningen, soms kan zelfs een nieuwe Verlegung noodzakelijk zijn. Bovendien ontbreekt een uitgebreid leidingkadaster om de exacte locatie van de glasvezelkabels te documenteren, waardoor het gevaar voor schade of netwerkuitval toeneemt.
