Tworzywa sztuczne: Permeacja chemikaliów
Rury polietylenowe do transportu wody przemysłowej zawierającej benzen
Rury PE 100 są stosowane zarówno w dostawach wody pitnej, jak i gazu (a także do odprowadzania ścieków komunalnych). Dla tych zastosowań istnieją bardzo pozytywne doświadczenia operacyjne, szczególnie ze względu na odporność polietylenu na korozję. Rury są znormalizowane w normach europejskich i certyfikowane dla dostaw gazu i wody w Niemczech przez DVGW (Niemieckie Stowarzyszenie Gazu i Wody).
Rury z PE 100 są również używane do zastosowań przemysłowych. Czy materiał polietylenowy jest odporny na medium transportowe, jest tabelaryzowane (np. w załączniku 1 do DIN 8075). Z tej normy wynika, że PE-HD (jako termin ogólny, PE 100 jest PE-HD) jest tylko warunkowo odporny na technicznie czysty (czyli prawie 100%) benzen. Benzen może z czasem wniknąć w polietylen i spowodować pęcznienie, a to z kolei osłabienie właściwości mechanicznych. Rurę z PE 100 można więc eksploatować tylko przy obniżonym ciśnieniu wewnętrznym. Współczynnik redukcji należy określić indywidualnie dla danego stężenia.
SLA® Barrier Pipe (rura do wody pitnej z barierą permeacyjną)
Oprócz odporności materiału należy również wziąć pod uwagę permeationsdichte materiału rury. Od początku stosowania rur polietylenowych wiadomo, że nie są one trwale szczelne dyfuzyjnie na benzen. Moment, w którym pierwsze cząsteczki przenikną przez ścianę rury, oraz ilości permeacji zależą w poszczególnych przypadkach od stężeń i temperatury roboczej.
Mając to na uwadze, firma egeplast już w latach 80. opracowała rurę SLA® Barrier Pipe. Ta rura polietylenowa zawiera warstwę barierową z aluminium, a zatem ma podobną strukturę do Tetra Pak. Ta nieprzepuszczalna rura PE jest zatwierdzona w holenderskich przepisach KIWA do Verlegung rur wody pitnej w skażonych glebach o stężeniu do 1780 mg/l benzenu w otoczeniu rury.
